کارگاه طراحی لباس کودکان: از داستان تا اتود
گزارشی از کارگاهی که در آن هر کودک از دل داستانهای کوتاه چند شخصیت برگزید و برایشان لباس طراحی کرد.
مهسا میرصادقی کارگاههای تخصصی طراحی لباس برگزار میکند و برای هنرمندان برجستهٔ کشور در جشنوارههای مختلف، از جمله جشنوارهٔ فجر، لباس طراحی کرده است. یکی از کارگاههای او برای کودکان بود و نقطهٔ شروعش، به جای پارچه و الگو، داستان بود.
چرا از داستان شروع کنیم؟
طراح لباس صحنه و سینما پیش از هر طرحی متن را میخواند. لباس باید بگوید شخصیت کیست، از کجا آمده و چه حالی دارد. کودکان این را خوب میفهمند: وقتی شخصیتی را از داستانی میشناسند، میدانند شجاع است یا خجالتی، شاه است یا مسافر. طراحی لباس برای آن شخصیت، راهی است برای اینکه این شناخت را با رنگ و فرم نشان دهند.
مراحل کارگاه
داستان
کار با داستانها و روایتهای کوتاه شروع شد.
شخصیت
هر کودک از میان شخصیتهای داستانها چند شخصیت را برگزید.
طراحی
کودکان با طرحهای گوناگون برای هر شخصیت لباس طراحی کردند.
اتود
خروجی کارگاه، اتود چند لباسِ طراحیشده روی مقوا بود.
کودک در چنین کارگاهی چه تمرین میکند؟
- دیدن: اینکه شخصیت در داستان چه میکند و چه میگوید، و آن را به جزئیات لباس تبدیل کند.
- انتخاب: از میان چند طرح، یکی را برگزیند و بگوید چرا.
- ربط دادن: رنگ، فرم و جزئیات را به حال و هوای شخصیت پیوند بزند؛ مثلاً اینکه شنل بلند به یک شاه میآید و جیبهای زیاد به یک مسافر.
- تمام کردن کار: ایدهای را که در ذهن داشت، به اتودی روی کاغذ برساند.
در خانه امتحان کنید
اگر کودکی دارید که نقاشی را دوست دارد، این تمرین در خانه هم شدنی است:
- داستان کوتاهی با هم بخوانید.
- از او بخواهید یکی از شخصیتها را انتخاب کند و بگوید آن شخصیت چه جور آدمی است.
- یک مقوا و چند مداد رنگی به او بدهید تا برای آن شخصیت لباسی طراحی کند.
- از او بپرسید چرا این رنگ و این فرم را انتخاب کرده است.
جوابها اغلب از خود طرحها شنیدنیترند.
دربارهٔ کارگاهها
بیشتر دربارهٔ کارگاههای طراحی لباس مهسا میرصادقی را در صفحهٔ اصلی بخوانید.